Wednesday, January 26, 2011

எந்திரன் பார்த்த கதை

சில மாதங்களுக்கு முன்பு கலைஞர் குல நிறுவனங்களிலிருந்து வெளியிடப்படும் எந்த ஒரு படத்தினையும் என் பணத்தினை செலவு செய்து திரையரங்கிற்கு சென்று பார்பதில்லை என்ற கொள்கையினை எனக்குள் வகுத்துக்கொண்டேன்.

கொள்கைக்கு விடப்பட்ட முதல் சவால் - எந்திரன்.

படம் வெளியாகி ஒரு மாதம் வரை தாக்குபிடித்துவிட்டேன். தங்கமணியின் குடும்பத்தில் அனைவரும் எந்திரனை தரிசித்து பார்த்து ஜென்ம சாபல்யம் அடைந்து விட்டிருந்தனர். உறவினர்கள் கூடும் சபையில் பலரும் எந்திரனின் வித்தைகளை சிலாகிக்க அந்த உரையாடல்களில் கலந்துகொள்ள முடியாமல் தங்கமணி தன் தகப்பனாரிடம் மாமனாரிடம் புகார் காண்டம் வாசிக்க, மாமனாரின் வீட்டு முற்றத்தில் நசுங்கிய சொம்பும், நாற்காலியும் கொண்டுவரப்பட்டது .

"கொள்கை" என்ற அகராதியில் இல்லாத வார்த்தைகளை கேட்டு வீடே கொந்தளித்தது. இடது கையினில் டிக்கெட்டினை வைத்தால் மட்டுமே வலது கையிலுள்ள எண்ணை தலையில் தேய்க்கப்படும் என்று முதல் வெடியினை கொளுத்தி தலைதீபாவளி கொண்டாட்டத்தினை தங்கமணி துவங்கிவைத்தாள். பந்தியில் எனக்குமட்டும் சதையில்லாத வெறும் எலும்புகள் வந்து விழுந்தன, மற்றவர்களுக்கு டபுள் ஆம்லெட், எனக்கு மஞ்சள்கரு நீக்கப்பட்ட ஆம்லெட்.

எது நடந்தாலும் கொண்ட கொள்கையினை கைவிடுவதில்லை என்று உறுதிபூண்டேன்.  பல அஸ்திரங்களை தாங்கி நான்  போரிட்டுக்கொண்டிருந்த போது கொள்கையில் சிறு ஓட்டையினை கண்டுபிடித்த மச்சான் - உன் பணத்தினைதானே செலவழிக்கமாட்டாய் - தன் பணத்தினைக்கொண்டு இரண்டு டிக்கெட்டுகளை வாங்கிவந்தான். நான் அபிமன்யுவானேன், சக்ராவியூகத்தில்  வீழ்ந்தேன்.

Friday, October 22, 2010

Your excellency return us to paradise, return us to paradise

Your excellency return us to paradise, return us to paradise

Thursday, May 27, 2010

வாழ்க்கை

ரம்பத்தில் இளைஞனாக இருந்த போது, ஏரோப்ப்ளேன் ஓட்டவும், கித்தார் வாசித்து உலகை வெல்லவும், நிலவை விலை பேசவும் ஆசைப்பட்டேன். நாளடைவில் இந்த இச்சைகள் படிபடியாக திருத்தப்பட்டு, எளிமைப்படுத்தப்பட்டு, எழுபது வயதில் காலை எழுந்தவுடன் சுகமாக மூத்திரம்  போனாலே சந்தோசப்படுகிறேன், வாழ்க்கை இவ்வகையில் படிப்படியான சமரசங்களால் ஆனது.
- சுஜாதா            

Tuesday, March 02, 2010

சுஜாதா

தற்பொழுது சுஜாதாவின் "கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள்" (விசா பப்ளிகேஷன்ஸ் வெளியீடு) புத்தகத்தினை படித்து வருகிறேன். 1970களில் தொடங்கி எழுதி வந்திருக்கிறார். இதுவரை படித்ததில் கவர்ந்த சில பகுதிகள் கீழே:

ஆகஸ்ட் 1974 --














டிசம்பர் 1988 --


















படிக்கும்போதே இதழோரம் அரும்பும் புன்னகையினை மறைக்க முடியவில்லை. புன்னகைத்து தலை உயர்த்திப்பார்த்தால் ரெயிலில் குறைந்தது நான்கு கண்கள் என்னை பார்த்துக்கொண்டிருகிறது.

Thursday, February 25, 2010

Testophobia

Greenpeace India - IT துறையில் வேலை செய்யும் சிலபலர் இந்த அமைப்பில் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். மாதம்தோறும் குறைந்தபட்சமாக ரூ.250 ஐ தங்களுடைய வங்கிகணக்கில் அவர்களாகவே எடுத்துக்கொள்ள பட்டயம் எழுதி கொடுத்துள்ளனர். கேட்டால், உலகின் பசுமையினை பாதுகாக்க தம்மால் இருக்கும் வேலைகளை விட்டுவிட்டு சென்று ஏதும் செய்ய இயலாது, எனவே அவ்வாறு செய்பவர்களை ஊக்குவிக்கின்றோம் என்கிறார்கள். இப்படி canteen வாசலில்  ஜீன்ஸ், டீ-ஷர்ட் 'சல்லி'களிடம் (உபயம்: செல்வேந்திரன்) எழுதி கொடுத்துவிட்டு இவர்கள் நேரே செல்வது விளைநிலத்தை வறுமையின் துணைகொண்டு வாங்கி/அபகரித்து கூறு போட்டு கான்கிரீட் மரம் நட அழைக்கும்  rea(e)l-estate நிறுவனங்களிடம். 

*********

ள்ளி முதல் கல்லூரி வரை செக்குமாடு போல தேர்வினை மட்டுமே இலக்காக கொண்டு ஓடியவன் நான். சமீபகாலமாக எந்தவொரு கால நிர்ணயமும், இலக்கும் இல்லாமல் மனதிற்கு பிடித்த தொழில் சாராத, சார்ந்த புத்தகங்களை வாசிப்பதில் உள்ள சுகங்களை உணர்ந்தபின்  தேர்வு என்ற இல்லக்கினை மட்டுமே கொண்டு அக்கம் பக்கம் பாராமல் எழுத்துக்களை விழுங்குவது கடினமாக உள்ளது. தேர்வு என்ற சொல்லே ஒருவித அயர்ச்சியினை தருகிறது. அநேகமாக testophobia'வால் பாதிக்கப்பட்டுளேன் என்று நினைக்கின்றேன்.